Dlaczego pies tarza się przed snem: rytuał odziedziczony po wilkach

Prawie każdy właściciel widział ten zabawny taniec: pies okrąża swoje łóżko kilka razy, kręci się, a następnie upada na łóżko z ciężkim westchnieniem.

Ten rytuał wydaje się bezcelowy w mieszkaniu z gładkim dywanem, ale jego korzenie sięgają wieków wstecz, do dzikich przodków, donosi korespondent .

Wilki i dzikie psy przytulały się do wysokiej trawy, ugniatały śnieg lub ziemię w ten sam sposób, aby stworzyć wygodną, równą i bezpieczną gawrę. Ta czynność to nie tylko pamięć mięśniowa, ale niezbędny instynkt bezpieczeństwa.

Zdjęcie:

Obracając się w miejscu, zwierzę sprawdza, czy w bezpośrednim sąsiedztwie nie ma kłujących gałęzi, skał lub, co ważniejsze, ukrytych zagrożeń, takich jak węże lub owady. Instynktownie tworzy fortecę, w której może spać bez obawy o nagły atak z kryjówki.

Nawet miękka otomana w salonie jest podświadomie postrzegana jako potencjalne pole bitwy. Ponadto pies pozostawia swój zapach na łóżku za pomocą gruczołów na łapach.

Jest to oznaczanie terytorium, tworzenie własnego unikalnego „rodzinnego gniazda” nasyconego znajomym, kojącym zapachem. To ten sam mechanizm, co w przypadku kotów ocierających się o meble, tylko realizowany w inny sposób. W ten sposób przestrzeń staje się naprawdę własna, chroniona.

Spostrzegawczy właściciele zauważają, że im bardziej stresujący był dzień, tym dłuższy i bardziej intensywny może być ten wieczorny rytuał. Okrążanie pomaga uwolnić resztki napięcia nerwowego, wziąć oddech i wprowadzić nastrój spokoju.

Jest to rodzaj praktyki medytacyjnej, która oddziela aktywny dzień od głębokiego snu. Nie ingeruj w ten proces ani nie naciskaj na psa – pozwól mu dokończyć ceremonię. Jeśli twój pies nagle porzuca swój zwykły rytuał lub wręcz przeciwnie, kręci się obsesyjnie i bez końca, nie mogąc się uspokoić, jest to powód, aby przyjrzeć się bliżej.

Być może dokucza mu ból stawów lub brzucha i nie może znaleźć wygodnej pozycji. Albo jej poziom niepokoju jest tak wysoki, że nawet starożytny rytuał nie pomaga jej się uspokoić. W takim przypadku rytuał zmienia się z kojącego rytuału w symptom.

Doceń ten mały nocny spektakl. To żywa nić, która łączy twojego przytulnego kanapowca z wolnymi stepami i lasami, gdzie jego przodkowie ścielili sobie łóżka pod gwiazdami.

Pozwalając mu na wykonanie tego rytuału, szanujesz jego głębszą naturę. A on uspokaja się i wzdycha ciężko, jakby chciał powiedzieć: „Wszystko jest w porządku. Świat jest bezpieczny. Możemy spać”.

Czytaj także

• Dlaczego Twój kot mówi tylko do Ciebie: sekrety selektywnego miauczenia
• Jak kot wybiera ulubieńca rodziny: alchemia temperamentu i harmonogramu

---